Μαγειρέματα (Κατάλαβα, Πάλι Delivery θα Πάρουμε...)

Το μπλογκ μας αποφάσισε να κάνει δωράκι στους νέους ορκισμένους (για μην πω... ξορκισμένους φτ φτ!) από μία ποδιά κουζίνας, μην πιτσιλιστούν τα πανάκριβά τους ρούχα όσο μαγειρεύουν τα πλαίσια της δικής μας ζωής (διότι η δική τους είναι εξασφαλισμένη, τους το αποδείξαμε περίτρανα!)

Στον μεγάλο, που ή θα γίνει ο πρώτος μαθητευόμενος μάγος στην ιστορία των καρτούνς (διότι περί πολιτών-καρτούνς πρόκειται, δεν είμαστε άνθρωποι εμείς!) που αποσώνει μαγικό χωρίς να τα κάνει όλα λίμπα (χειρότερο λίμπα εννοώ), ή που θα κάνει από αυτές τις εκρήξεις γκαζιού στην κουζίνα, που ανατινάζονται κι όλα τα γύρω οικοδομικά τετράγωνα...

Στον Οικονομικών, που με τα αναβολικά που τρομπάρισε τις εκθέσεις των "βιβλίων" μας, κατάφερε να πάρει πίστωση χρόνου εις τας Ευρώπας, αλλά τώρα πρέπει να πουσάρει κι άλλα, χωρίς να σκάσει το βόδι (εμείς δλδ, που σπάμε όλα τα μηχανάκια αντι-ντόπινγκ, έχοντας τον ιδιωτικό να τρέφει τον δημόσιο τομέα και να φέρνει και μετάλλια σπίτι...)


Στον Εσωτερικών, διότι για να βγάλει πλέον άκρη, πρέπει να νοικιάζει μέντιουμ με το μήνα!

Στην Εξωτερικών, διότι γενικώς τους παίρνει τα σώβρακα, μόνο και μόνο άμα τη εμφανίσει. Τώρα το ότι έχει μια Τουρκία απέναντι, μια ΕΕ που μας έχει Βαλκάνια με αποκριάτικα (και γελάει αβίαστα), κι ένα Μακεδονικό να μας το τρίβουν στη μούρη συλλήβδην οι υπόλοιποι, είναι λεπτομέρειες.



Στον Παιδείας, που πρέπει να ρίξει γερή προπόνηση κάνοντας μπάρμπεκιου τα πάντα - έχει να βγάλει κάστανα από τη φωτιά το χειμώνα...



Στον Υγείας, που φέρνει πάντα τον αέρα του ακαταμάχητου κοσμοπολίτη σε ό,τι κι αν ασχολείται. Αποτέλεσμα δεν, αλλά ο αέρας ρε παιδί μου, αέρας!



Στον Ναυτιλίας, με την ευχή να καταλάβει ότι εδώ δεν παίζουμε με παπάκια στη μπανιέρα, έχουμε κάτι στόλους, κάτι εφοπλιστές, κάτι λεφτά να κάθονται, και κάτι ψωρο-πολίτες που έχουν την αυθάδεια να θέλουν να ταξιδεύουν... χωρίς εναλλακτική ένα Σάμινα.



Στον Εκπρόσωπο, διότι με τα μπαχάρια του ή την απόλυτη νηστεία που επιβάλλει, ανάθεμα κι αν καταλαβαίνουμε τι λέει κάθε φορά - και μέχρι να το βρούμε, έχει κάνει ο μεγάλος τη δουλειά του...

Και τρεις ειδικές αφιερώσεις σε πολύπαθους:

Στον Επόμενο, ώστε να μη μένει καμμία αμφιβολία για το πόσο πίσω πάει η εμμονή με την εξουσία.


Στην Εξ-Πολιτισμού. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά σου θά'ναι βρε! Και τα θερμά μας συγχαρητήρια για την ψυχραιμία της, που δεν έδωσε το τριαντάφυλλο στον Αρούλ(ι)η να το φάει!

Και με πόνο ψυχής στον Ποιητή, που ανάθεμα αν από δω και πέρα θα καταφέρνει κανείς από τους τωρινούς να βρίσκει τέτοιες ατάκες, να διασκεδάζουμε την πλήξη μας (ευφυολογήματα ναι, αλλά σολαρίσματα τέτοιου βεληνεκούς, με τίποτα!)

Πώς το είπε η Γελλάς? Αλλο Ειδικό κι άλλο Ηθικό Βάρος...

Αναδημοσιεύω αυτούσιο από την Καθημερινή 20.09.07:

"Αγνωστος έριξε υγρό στον Ευ. Βενιζέλο

ΚΑΤΑ την προσέλευσή του στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, άγνωστος του έριξε υγρό στο πίσω μέρος του σακακιού του. Μετά το επεισόδιο ο κ. Βενιζέλος προσπάθησε να ανοίξει διάλογο με τον άγνωστο άνδρα και κατόπιν έκανε την εξής δήλωση: «Καταλαβαίνω ότι καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή... Ορισμένοι καταστρέφουν το πολιτικό κεφάλαιο της δημοκρατικής παράταξης. Εγώ ως μελλοντικός ηγέτης όλης της παράταξης συγχωρώ τους ταλαίπωρους ανθρώπους, συγχωρώ τους επαγγελματίες που γίνονται καθοδηγούμενα όργανα σε μία αθλιότητα... υπονομεύουν την παράταξη, έχουν ευθύνες αυτές που καθοδηγούν και υποθάλπουν αυτή την αντιαισθητική κατάσταση». "

Ετοιμόλογος όπως πάντα, αλλά το να έχει έτοιμο το επόμενο βήμα και μαζί τις συνοδευτικές δηλώσεις "Εγώ ως μελλοντικός ηγέτης όλης της παράταξης" πριν καν τελειώσει η καταμέτρηση του εκλογικού αποτελέσματος, μπορεί σε επίπεδο παράταξης να δείχνει σχετικό δυναμισμό (και πολύ γκροτέσκ παρασκήνιο...), σε επίπεδο προσώπων όμως προκαλεί την αντιπάθεια του κόσμου. Και ταυτόχρονα την συμπάθειά του προς τον Γιώργο. Οσο σκέφτομαι κιόλας ότι προέρχεται από πολιτικό που έδειξε μοναδική ευαισθησία στο θέμα της Αμαλίας Καλυβίνου, μου στοιχίζει περισσότερο.

Τελικά το πολιτικό savoir-faire (πέραν του Μπάυρον), τα ενδο-θεσμικά (πέραν της Βούλας) και το Σύνταγμα (πέραν της Φώφης), τα ξέρουν ως κάτι που ισχύει για όλους ή όχι?

Business As Usual?

Μάλιστα. Πόσο κάφρος θα θεωρηθώ αν πω ότι έχω πάθει πλέον οverdose με τις πυρκαγιές (εξηγώ: όχι γράψιμο του πόνου των πληγέντων, αλλά νισάφι πια με την εκμετάλλευση της τραγωδίας τους, ας αποπερατωθεί η αποκατάσταση των ζημιών κι ας ληφθούν τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα με ανασχηματισμούς και σχεδιασμούς που έπρεπε να είχαν γίνει χτες, να τελειώνουμε). ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ OVERDOSE με τις εκλογές!

Tα μηνύματα ένθεν κι ένθεν ελήφθησαν, όβερ, ο ένας πρέπει να παίξει μπάλλα όπως δεν έχει ξαναπαίξει στη ζωή του (και όπως δεν έχει ξαναπαιχτεί στην Ελλάδα δλδ, μια που έχουμε πια ξεπεράσει τη φάση "ο κόμπος στο χτένι" και πάμε κατά διαόλου), κι ο άλλος... τι να πούμε για τον άλλον, δε θα προλάβουμε τα κόλλυβα, γιατί θα μας προλάβουν τα κουφέτα για τον -ακόμη δεν τον είδαμε- νυμφίο...

Ψηφίσαμε, εμπιστευτήκαμε, διαμαρτυρηθήκαμε, σφαλιαρίσαμε, τώρα πια ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ να ασχολούμαι μαζί τους. Θέλω να γυρίσουμε στις δουλειές μας, κι όπως θα σκιστούμε εμείς όλο το χειμώνα στις δικές μας (διότι και υποχρεώσεις να τρέχουν έχουμε, και αφεντικά πάνω από το κεφάλι μας να πρέπει να πιάσουμε στόχους και κέρδη έχουμε), το ίδιο θέλω να κάνουν κι αυτοί. Χωρίς να ανησυχούμε κάθε τρεις και λίγο για το αν εργάζονται σωστά και να χάνουμε χρόνο μαζί τους. ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ ΟΛΟΙ γμτ!


Οχι τίποτα, όταν αναλογίζομαι τα νέα παιδάκια που έχουμε το θράσσος/θάρρος να φέρνουμε στον κόσμο, που μας κοιτάζουν τα ψυχουλίνια μας όσο είναι μικρά σαν τους Παγκόσμιους Παντογνώστες και μας εμπιστεύονται με όλο τους το είναι, τόσο Μπόζο αισθάνομαι. Η μάλλον, Οβελίξ: να χρειάζεται ο James Βond με το επιτελείο του εις τη νιοστή, και να εμφανιζόμαστε εμείς με πορτοκαλί κοτσίδες, τα γουρουνόπουλα υπό μάλης και να μενιριάζουμε τους αντιπάλους για πρωϊνό...

Ακόμη ας πούμε δεν έχει αρχίσει το final υπόστεγο για το Τσερνομπίλ (που συνεχίζει ακάθεκτο να ξερνάει ραδιενέργεια), δεν έχει αποσυρθεί το Αμέρικα από το Ιράκ (και συνεχίζει ακάθεκτος ο άλλος να ξερνάει βατράχια), προειδοποιεί και για τρελλές σφαλιάρες η Γαλλία το Ιράν: "Eτσι και φτιάξεις ατομικές βόμβες, την έκανες!"...

OVERDOSE-

OVERDOSE-

OVERDOSE-

ABORT!

ΥΓ- δεν μπορώ καν να σκεφτώ τι θα περνάν οι οικογένειες των ανθρώπων που εδώ και χρόνια εν καιρώ ειρήνης στο Ελλαδιστάν πνίγονται, θάβονται κάτω από τα ερείπια, συντρίβονται και καίγονται. Κι αυτό είναι το μόνο στο οποίο υπάρχει απόλυτη ταύτιση των κυβερνήσεων ως τώρα: οι μαρμάρινοι σταυροί είναι μόνο λίγες παράπλευρες απώλειες μπροστά στους άλλους, τους σταυρούς με το bic... OVERDOSE σας λέω!!!

Μικρές-Πικρές Σκέψεις...

Το καλύτερο μέχρι στιγμής στις αναλύσεις των exit-polls το είπε ο Αλέξης Παπαχελάς (ΣΚΑΙ tv):

"Αποδεικνύεται ότι ο Καραμανλής είναι ένας πρωθυπουργός-Τεφλόν"! Τίποτε δεν κολλάει πάνω του, ούτε οι πυρκαγιές δεν τον έκαψαν, όλα γλυστρούν και πάνε..."

Οντως, τέτοια απορρόφηση κρούσης, ούτε λαστιχένιο crash-test dummy προσκρούωντας κοφίνι με ώριμα σύκα να ήταν!...

(Μωρέ το έλεγα εγώ να τον κάνουμε εξαγωγή στον Μπερλουσκόνι και να βγάλουμε αυτοδύναμη Παπαρήγα να τους κουφάνουμε όλους - και προπαντώς εκείνη, αλλά πού!...)

Επί του Πιεστηρίου: Οκ, την εντολή την πήρες, πάρε τώρα και το ασφαλιστικό, το περιβαλλοντικό, το ενεργειακό, την υγεία, την παιδεία, την οικονομία και την εξωτερική πολιτική έτσι, για ορντέβρ, και ΤΡΕΧΑ! Οι άλλοι δε θα προλάβουν να σ'ενοχλήσουν για κάμποσο διάστημα - έχει να πέσει τέτοιο... nip/tuck στην Τρικούπη, που τύφλα νά'χει η McNamara/Troy :)))

The Day After... 2 Scenaria:

"Καλά ρε μάνα, τώρα που τους ξαναβγάλαμε, τα δέκα χιλιάρικα τα πήραμε, το σπίτι θα μας το ξαναχτίσουνε, αλλά μ'αυτά τα αντιπλημμυρικά έργα σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά..."




"Τώρα που επιτέλους μας ξαναβγάλατε, θα δείτε πρόγραμμα, θα σβήνονται οι φωτιές με τη μία, μια υδροφόρα σε κάθε σπίτι, μια ΕΥΔΑΠ σε κάθε χωριό! Νερό να πιούν κι οι κότες!" ( Ομως γιατί έχω την αίσθηση ρε παιδάκι μου ότι όλο κάτι ξεχνάω...)

Kαλό (περ-)Βόλι Παιδιά!

Αναδημοσιεύω από τα σχόλια του ποστ "Τι να ψηφίσω;" στο μπλογκ του Χαρίδημου Τσούκα:

"ΑΦΟΎ ΨΗΦΊΣΟΥΜΕ ...

ΜΕΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ :

Μαζική κίνηση για παραπλάνηση στα Exit Polls .

Κάποιοι πιστεύουν ότι ψηφίζοντας ένα συγκεκριμένο κόμμα είναι πιθανόν να βελτιωθεί και η ζωή τους, να πάει μπροστά ο τόπος κ.λπ. Άλλοι πιστεύουν ότι όλοι το ίδιο είναι, δεν πρόκειται ν' αλλάξει τίποτε, όλα είναι στημένα, και ούτω καθ' εξής.

Πόσοι όμως θα διαφωνούσαν ότι το πιο βρώμικο παιχνίδι παίζεται από τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, τα τηλεοπτικά κανάλια και τους πιο προβεβλημένους από τους δημοσιογράφους; Τώρα έχουμε μια σπουδαία ευκαιρία, αν όχι να τους τιμωρήσουμε, τουλάχιστον να τους γελοιοποιήσουμε...

Πώς; Παραπλανώντας τους στις απαντήσεις των exit -polls.

Aν την Κυριακή, βγαίνοντας από το εκλογικό κέντρο, σας ρωτήσουν τί ψηφίσατε, απαντήστε τους όποιο κόμμα σας έρθει στο μυαλό, από τα μικρά, αυτά που δεν υπάρχει περίπτωση να μπουν στη βουλή: Κυνηγούς, ψαράδες, πολύτεκνους, μλ-ππε, ππε-μλ, κόμμα περιπατητών, υποβρυχίων καταστροφών ή ότι άλλο σας έκανε εντύπωση από τα ψηφοδέλτια που τσαλακώσατε μέσα στο παραβάν.

Το διαδίκτυο έχει δύναμη. Το μήνυμα αυτό μπορεί να περάσει σε εκατομμύρια χρήστες ακόμη και προφορικά.


Μπορείτε να φανταστείτε την έκφραση του κ. Πρετεντέρη, της κας Στάη του κ. Λιάτσου, του κ. Παναγόπουλου της ΑGB, του άλλου της Metron Analysis κ.λπ. όταν την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου, στις 7 το απόγευμα θα είναι αναγκασμένοι να ανακηρύξουν πιθανότερο νικητή κάποιον που ούτε το κινητό του θα έχουν για να τον βγάλουν στα παράθυρα;

Το παραπάνω κείμενο μου το στείλανε με e-mail. . .

Διαδώστε το όσο μπορείτε
Θα χει τρελό γέλιο να γίνει κάτι τέτοιο!

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ ... ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!"

LOLOLOLOLOLOLOL!

Τηλεόραση Προεκλογικά, για να Σκεφτόμαστε Καλύτερα...

(Α Quino comic)

Είμαστε Σίγουροι ότι Βρισκόμαστε στον Ιδιο Πλανήτη?!

Τι τό'θελα πρωί-πρωί να ανοίξω πάλι τηλεόραση, να ενημερωθώ, μια που για εφημερίδες θα κατέβαινα αργότερα (να προλάβω κάνα καφέ, κουτουλάω!)...

Καλά τα προεκλογικά (ήδη βαρέθηκα να βλέπω τον κάθε ανθυπο-υποψήφιο να αγορεύει επί παντός επιστητού), τα οικονομικά (κι εδώ και παγκόσμια, το πετρέλαιο στα όρη στα βουνά, καήκαμε!). Ακούς όμως για σεισμό 8.4 Ρίχτερ στη Σουμάτρα, μετα-σεισμούς και προειδοποιήσεις για τσουνάμι στην Ινδονησία ολόκληρη, και πάνω που προσπαθείς να αναλογιστείς το τι συνέβη με νεκρούς, τραυματίες και το όπου φτωχός κι η μοίρα του (ενώ εδώ θα τα πηγαίναμε καλύτερα, λέμε τώρα), έρχεται το διαφημιστικό διάλειμμα...

Η έκφραση "more information than I needed" ποτέ δεν μου φάνηκε περισσότερο κατανοητή: τελεμάρκετινγκ για αυτοκόλλητα "Λίφτυ" (sic) ανόρθωσης στήθους (κάτι ημικυκλικά που το κάτω μισό το κολλάς στο στήθος και το πάνω μισό λίγο κάτω από τις κλείδες, οπότε έχεις "βύζο-ντόϊνγκ"). "Αυτοκόλλητα ανόρθωσης στήθους"... Μετά τους "ανακλαστήρες φωτός" σε απορρυπαντικό (ή ήταν "επιταχυντές ανάκλασης", θα σας γελάσω, όταν πάω σουπερμάρκετ θα το ψάξω λίγο), πάει για Βραβείο Μ@λ@κισμένης Σύλληψης. Ναι, οκ, προφανώς η "ανάγκη" είναι εκεί, ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΤΡΕΛΛΑΘΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣ!!!

Αντί να ξοδεύουμε το χρόνο μας στο να αγαπάμε αυτό που είμαστε και να κοιτάξουμε να προστατευτούμε ως είδος, από μια φύση που κάνει εκατομμύρια χρόνια επαγγελματικά τη δουλειά της (και μας γράφει και καλά κάνει), στεκόμαστε σε κάτι παρανοϊκά ηλίθιες λεπτομέρειες...

Προφανώς βέβαια όταν τα βλέπεις όλα μαζί, στο τέλος αποκτάς ανοσία στα πάντα. Μαλάκυνση πριν της ώρας σου. Οπότε γιατί να ασχοληθείς με το να αλλάξεις το παραμικρό, άσε, θα το αλλάξουν άλλοι για σένα όσο εσύ θα το παρακολουθείς με ποπ-κορν από τον καναπέ...


Στις επόμενες ανθρωπιστικές αποστολές άραγε αν στείλουμε και μερικά τέτοια αυτοκόλλητα, θα είμαστε το ίδιο γελοίοι με το αμερικάνικο catering, που ετοίμαζε τα πακέτα με φαγητό για τους αμάχους (τους βομβάρδιζαν οι Αμερικάνοι στη Βαγδάτη μεν, αλλά η ανθρωπιστική βοήθεια από αέρος, ανθρωπιστική βοήθεια!), κι έβαζαν κι οδοντογλυφίδα μέσα, ή μπορούμε να γίνουμε και γελοιωδέστεροι?

Δε θέλω να μάθω. Μπορώ?

Something is Rotten in the Kingdom of Denmark...

Συνωμοσιολογίες... Η μήπως όχι? Η μόνη αλήθεια είναι ότι δε θα μάθουμε ποτέ τι παίχτηκε, σε πόσα παράλληλα πεδία, από ποιούς (γιατί χρειάζονται πολλοί κρίκοι για τέτοιο εγχείρημα) και πόσα κίνητρα υπήρξαν από πίσω. Το μόνο που έμεινε, οι αληθινοί άνθρωποι που σκοτώθηκαν.

Τόσα χρόνια μετά, τίποτε δεν έχει αλλάξει. Είμαστε όλοι ουσιαστικά ανυπεράσπιστοι μπροστά σε τρελλά μυαλά δυτικών και μη. Κι αν δε σας φαίνονται όλα μάταια, σκεφτείτε λίγο τι θα γινόταν έτσι και τρώγαμε μια τέτοια επίθεση στην μικρή μας Ελλαδίτσα (ποιός μας γ@μεί εμάς, τεσπα). Εδώ μόνοι μας και τα καίμε / τ'αφήνουμε να καούν και μετά τρέχουμε πανικόβλητοι, για σκεφτείτε ένα όμορφο "μπραφ" απ'έξω...

Ενώ αν ασχολείσαι με το αν η Britney Spears είναι μια ζουμπουρλή τραγουδίστρια που κάνει αστείες προσπάθειες να αναστήσει μια ψόφια καρριέρα κι αν η Εφη αξίζει το "σταυρώστε με!" (εμείς που δεν το αξίζουμε κι ούτε το επιζητάμε, γιατί το έχουμε?), τουλάχιστον δεν βγάζεις έλκος...

Το Τέλος του Τέλους της 'Οποιας Κουρελούς Αθωότητας Κρατούσαμε σαν Δικαιολογία...

Πιο Φτωχοί...

Πάει κι αυτή η φωνή... Το σώμα δεν πρέπει να προδίδει τέτοιους ανθρώπους, πότε θα το καταλάβει αυτό η φύση?

In a statement from Los Angeles, Placido Domingo said he had fond memories of the Three Tenors shows.

"We had trouble remembering we were giving a concert before a paying audience, because we had so much fun between ourselves," he said.

Από bbc.co.news

Αλήθεια, πόσοι από μας θα μπορέσουν να το ζήσουν αυτό στη ζωή που τους αναλογεί? Να παράγεις τέχνη σαν επάγγελμα, να είσαι ο ίδιος τέχνη γιατί αυτή είναι η ζωή σου και θα το έκανες ακόμη κι αν δεν έβγαζες φράγκο, να χάνεσαι στη μέθεξη κι αυτό μαζί με ανθρώπους με τους οποίους περνάς και καλά... Kι όλα αυτά να φτάνουν και να ευφραίνουν και όσους σε βλέπουν ζωντανά, να γίνεσαι ανάμνηση στις καρδιές τους κι επιρροή στις δικές τους τις ζωές...

Πώς το είχε πει ο Franco Zeffirelli? "There were tenors and then there was Pavarotti".

Major Respect!!!

Μονάχο Ενα Χαμόγελο, Γέλιο Καλό δεν Κρύβει...

Τα είχε όλα. Και δεν της έμεινε τίποτα. Δεν μπόρεσε να πάρει τίποτα μαζί, ούτε αγάπη, ούτε ζωή να τη χαρεί, ούτε σπίτια και παλάτια και λεφτά. Αφησε απλώς τους γιούς της με τα υπαρξιακά τους σε full bloom (και τον μεγάλο να τη βλέπει κάθε μέρα στον καθρέφτη του).

Συνεχώς έρχονται νέες φωτογραφίες της στο φως. Ο κόσμος δε θα τη χορτάσει ποτέ. Οσο την σιχάθηκε το Μπάκινγχαμ, τόσο ο υπόλοιπος κόσμος θα την περνάει στη σφαίρα του θρύλου. Είναι μια κάποια δικαίωση - ειδικά αν σκεφτεί κανείς το έκτρωμα που υπήρχε πάντα στη ζωή του Καρόλου... Θα μου πεις, με μάνα την Ελισάβετ και πατέρα τον Φίλιππο, γίνεται να βγεις νορμάλ? Δε γίνεται!

Τελικά κάποια παραμύθια παραέχουν πόνο, κι ίσως γι'αυτό όταν οι ηρωίδες τους χαμογελούν, μας τραβάει τόσο πολύ αυτό το χαμόγελο. Για να φτάσει να βγει στην επιφάνεια, έχει περάσει πολλά...

Οπότε καλά λέω ότι θέλω να θαφτώ στο S.Α.Τ.C., τα πραγματικά παραμύθια δεν κρατάνε πολύ. Τώρα που βγαίνει και σε ταινία κιόλας, και στο τέλος έχει και την καριέρα, έχει και τη γκαρνταρόμπα, έχει και τις κολλητές και το κερδίζει και το παλληκάρι... Νέτα-σκέτα. Μαζί και τις προοπτικές τους.

Και που τελειώνει εκεί, με ΔΥΟ χαμόγελα... Τέτοιο θέλω!

Δε Μπορεί.... Μπορεί?

Κι ενώ εμείς έχουμε πήξει στα προεκλογικά (βρέχει σιγά-σιγά, άντε να σβήσει η Υπολοχαγός Βροχή τις φωτιές να ησυχάσουμε επιτέλους! Χμ... θα ξεκινήσουν πλημμύρες - ε μα, μη τα θέλετε κι όλα δικά σας, διαλέξτε, στην πυρά η πνιγμό?!), ο κόσμος βουίζει από τις τελευταίες εξελίξεις για τη μικρή Madeleine που εξαφανίστηκε πριν 4 μήνες και την ψάχνουν κυριολεκτικά σε όλη την υδρόγειο...

Οπως θα διαβάσετε με περισσότερες λεπτομέρειες στο official blogspot για την υπόθεση, η μητέρα της μπορούσε να θεωρηθεί ύποπτη (πράγμα που έγινε τελικά) και να κατηγορηθεί αναλόγως:

"Kate McCann May Face Charges

Breaking News from Sky

Kate McCann's lawyer has told her that she may be charged today with the disappearance of her daughter Madeleine. Specs of blood were found in the boot of a car rented by the McCanns 5 weeks or so ago."

Οπως άκουσα στο ραδιόφωνο, ανακρίθηκε για δεύτερη φορά μέσα σε 24 ώρες και η ίδια καθώς και ο σύζυγος επιμένουν ότι οι κατηγορίες είναι ανόητες. Αλλες πηγές αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να είναι κίνηση σε λάθος κατεύθυνση, ώστε να σταματήσουν οι έρευνες για να βρουν την τετράχρονη. Ολα δείχνουν πάντως ότι το θέμα συνεχίζεται για την πορτογαλική αστυνομία που το έχει ως θέμα τιμής να αποκαταστήσει την αλήθεια.

Αλλά η μάνα?

Ε, αν έχει γίνει κι αυτό... !!!

Το... Κίνημα Των Μπλόγκερς (ε ρε εμπλοκή!)

Λοιπόν, τι καλύτερο για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, από το να βάλουμε φωτογραφίες με επεξήγηση, ώστε να τα καταλάβουμε όλοι χωρίς πολλά-πολλά?

1. Τι νομίζει ο κόσμος ότι είναι το "Κίνημα των Μπλόγκερς" μετά κι απ'τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα?

Κάτι σε ψιλο-φασαριόζικο, κρυφο-συνωμοτικό, ημι-ακτιβιστικό και δυνητικά ηρωϊκό απ'έξω, που όμως έτσι και πέσουν οι μάσκες, από μέσα θα βρίσκονται μερικά κωλόπαιδα στην αρχή της εφηβείας τους. Που θέλουν να ξαναφτιάξουν τον κόσμο. Που μπορεί να είναι και φερέφωνα κομματικοποιημένων μεγάλων από τον περίγυρό τους. Πάντως κάτι αόριστα συμπαθές που ορίζεται από το περίφημο: "Μακριά απ'τον κώλο μας, κι όπου θέλει ας είναι".

2. Τι νομίζουν οι ίδιοι οι μπλόγκερς ότι είναι το "Κίνημα των Μπλόγκερς", μετά κι από τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα?

Οσο υπάρχει ο... "Ιπτάμενος Ελέφαντας που Λατρεύει την Πανσέληνο", τόσο υπάρχει κι αυτό. Κάτι σα να λέμε "Το Κίνημα Ολων Οσων Μιλάνε στο Τηλέφωνο": δεν έχουν όλοι τηλέφωνο, όσοι έχουν δε μιλούν συνεχώς, είτε έχουν είτε δεν έχουν, μιλούν με όσους θέλουν και με άλλα μέσα όπως face-to-face συζήτηση, κάνουν παρέες-παρέες μεταξύ τους, αλλά συχνά-πυκνά μιλάνε και με άλλους κτλ, πάντως δεν είναι ομογενοποιημένοι, οργανωμένοι ή ενταγμένοι πουθενά - το μόνο κοινό, το μέσον και η επιθυμία της έκφρασης και της επικοινωνίας.

3. Κι αν δεν είναι Κίνημα, τελικά τι είναι οι Μπλόγκερς?

α. Μικρή ερμηνεία:

Μπλόγκερς είναι όλοι όσοι ανεβαίνουν στο τρενάκι και μεταβαίνουν από τη μια τρελλή διαδρομή της αναλογικής και καθημερινής μας ζωής σε μια άλλη τρελλή διαδρομή, αυτή της ψηφιακής και φανταστικής μας ζωής. Και στις δύο ζωές βέβαια υπάρχουν συνεπιβάτες που είναι πραγματικοί άνθρωποι. Απλώς στη μία περίπτωση τους βλέπεις και τους ζεις, θες δε θες. Στην άλλη δεν τους βλέπεις. Κι αν τους ζεις, είναι στο βαθμό που θέλετε κι οι δύο (οι τρεις, οι πέντε, δέκα...). Το μαγικό? Αμα βαρεθείς, κλείνεις τον υπολογιστή και πας για ψάρεμα για όσο γουστάρεις. Για κάν'το αυτό στην κανονική σου τη ζωή...




β. Μεγάλη ερμηνεία (την έγραψα και στο doncat, στα σχόλια, απάντηση στον "Ζίζεκ" του Τraum Meister):

"Οι μπλόγκερς είναι τα άυλα κι όμως με σαφή αχνάρια σώματα, τα οποία υφίστανται με τις βασικές τους ιδιότητες ως μέρη του ορατού κατεστημένου (είτε στηρίζοντάς το, είτε ροκανίζοντάς το, πάντως ασχολούμενα μαζί του). Το άβολο και συγκρουσιακό της υπόθεσης είναι το ότι κάποια στιγμή ξεκινάει το overlapping (εμ, η πραγματικότητα καλπάζει, από τροτ πάει σε γκάλλοπ και μετά σε εμπόδια και μετά ή σε Ολυμπιακούς ή πέταγμα του αναβάτη στο λάκο με τα βρωμόνερα μπροστά από το εμποδιο).

Και καβάλα στο overlapping ωσάν fairies στο ουράνιο τόξο, τα άυλα σώματα εμφανίζονται με ό,τι έχουν... "ξεφορτώσει" ή "φορτώσει" ως μπλόγκερς και διεκδικούν χώρο στο κατεστημένο που μέχρι τώρα δεν είχε χώρο γι'αυτούς.

Ν'ανεβάσω πίστα?

Ν'ανεβάσω.

Η παράνοια δεν είναι που διεκδικούν τον χώρο που θέλουν, ώστε μετά να κάνουν άλλα ακατανόμαστα εκεί μέσα, ούτε καν που θέλουν να υπολογίζονται ως καταλαμβάνοντες χώρο που θα κατελάμβανε κάποιο ορατό σώμα, ούτε καν-καν (sic) που παρ'όλ'αυτά δεν θέλουν να τον γεμίσουν παρά να εμφανίζονται ως αιθέρας εκεί μέσα. (ηχηρός βέβαια).

(είσαι ακόμη μαζί μου? είσαι άξιος της μοίρας σου λοιπόν!)

Η αληθινή παράνοια που λες (που να μην έλεγες, ξέρω), είναι που επιμένουν να τα κάνουν αυτά όντες οι ίδιοι μέρος του κατεστημένου με τις άλλες τους ιδιότητες.

Οπότε ή που το σύστημα θα τους κρατά ως αγγελοκρουσμένους στο περιθώριο, χρησιμοποιώντας τους όποτε θέλει στοκαρίσματα και μερεμέτια, ή που θα τους ενσωματώσει, με την ίδια αίσθηση ισορροπίας που έχει ένα ποδηλατάκι κλόουν στην παλιά εθνική την ώρα που το προσπερνά νταλίκα (με το μπράτσο του νταλικιέρη έξω, έχει σημασία αυτό αεροκυματικώς).

Νομίζω ότι με λίγη δόση ασοβαρότητας 1-0-1, θα το ξεπεράσουν σύντομα και το μέλλον θα ξημερώσει χωρίς πολλούς Μεγαναπολέοντες ανάμεσά μας (δώσαμε, δώσαμε! τους στείλαμε και στη Βουλή!).

Τώρα για εκεί που λες "...Χωρίς κέφι να γράψω το μανιφέστο της Νέας Συλλογικότητας, καταγράφω τις ενδείξεις ότι ο άνθρωπος μοιάζει να προσπαθεί να ισορροπήσει στον χώρο μεταξύ Λύκου (ατομικότητα) και Προβάτου (συλλογικότητα).",

τι να πω πέραν του προφανούς, ότι έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση και αυτή τη στιγμή η ατομικότητα έχει αναχθεί σε πρόβατο, κι αξιοζήλευτο μάλιστα: ο καθένας τσοπάνος, τσοπανόσκυλο, κριάρι και πρόβατο 4-σε-1 του εαυτού του, ενώ ταυτόχρονα η συλλογικότητα έχει μεταμορφωθεί σε πεινάλα Κακό Λύκο, που μέχρι ν'ανοίξεις το στόμα σου και να επιχειρηματολογήσεις τι και πώς και κυρίως, ΓΙΑΤΙ, σ'έχει χλαπακιάσει, έχει καθαρίσει δόντια με οδοντογλυφίδα, έχει ρευτεί και έχει ξεραθεί στον ύπνο του πλουσίου κιόλας... (κι ουχί του δικαίου, πρόσεξε την σημειολογία του ενοχικού περί πλούτου και ποιός τα τρώει από τα συλλογικά και τα ανιδιοτελή...) "

(... ρε παιδιά τα έφτυσε ο blogg-o-holic, να οργανώσουμε κι αυτό, να οργανώσουμε κι εκείνο!... όλη μέρα μπλίκ-μπλίκι στο πισι... λίγο νερό ρε παιδιά!...)

Αυτό που χρειαζόμαστε πάντως όλοι μας (μπλόγκερς, ξε-μπλόγκερς),
είναι να παίρνουμε τους εαυτούς μας λίγοτερο σοβαρά,
αλλά τις ευθύνες μας όσο πιο σοβαρά γίνεται.

Μπας και πάμε λίγο καλύτερα....

Τα Δεύτερα Aπό τη Συγκέντρωση (Φτού τους και ΞαναΦτού τους!)

Μια και την ώρα που αμέσως μετά την συμβολική φωτιά, αρχίσαμε να κινούμαστε από ακριβώς μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη (φάτσα με τους... φωτο-αγενείς αστυνομικούς) προς το κάτω μέρος της Πλατείας Συντάγματος, και δεν καταλάβαμε ότι οι κροτίδες πετάχτηκαν μέσα στον κόσμο, μεταφέρω από το indy gr.:

"Η φωτογραφία λέει πολλά από μόνη της. Τα δυο πόδια της κοπέλας είναι μπανταρισμένα, επειδή έπαθαν εγκαύματα όταν η αστυνομία έριξε χθες, απρόκλητη, βομβίδες κρότου-λάμψης ΜΕΣΑ στον κόσμο. Η ίδια η κοπέλα, η Ε., είπε ότι οι βομβίδες πέρασαν ανάμεσα από τα πόδια πολλών που στέκονταν μπροστά της πριν νιώσει το κάψιμο στα δικά της πόδια. Στο νοσοκομείο διέγνωσαν έγκαυμα και οι επίδεσμοι θα παραμείνουν για δυο μέρες.

Τονίζω το «απρόκλητη επίθεση»: οι ΜΑΤάδες το μόνο που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν μερικά πλαστικά μπουκάλια νερού που έφευγαν πού και πού προς το μέρος τους. Εχουμε φτάσει να λέμε "ευτυχώς που δεν έριξαν δακρυγόνο γιατί θα ποδοπατιόταν ο [μάλλον άπειρος από τέτοιες καταστάσεις] κόσμος που είχε συγκεντρωθεί χθες στο Σύνταγμα".

Και συνεχίζω με το άλλο κομμάτι του indy.gr.:

"Δυστυχώς, παιδιά, χθες, στην υπέροχη και μεγαλοπρεπή αυτή συγκέντρωσή, τη στιγμή που κάποια άτομα κινήθηκαν προς τα ΜΑΤ πετώντας μπουκάλια και αυτά έριξαν τρεις κροτίδες, ο αγαπημένος μου αδελφούλης (με τον οποίο καθόμασταν όρθιοι λίγο πιο πίσω) έφαγε ακριβώς πάνω στα πόδια του τη μία από αυτές προκαλώντας του έγκαυμα όχι και τόσο ελαφρύ και διαλύοντας του (εννοείται) το παντελόνι που φορούσε. Μέχρι τις 1.00 το βράδυ είμασταν στο ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (μας μετέφερε το ΕΚΑΒ που βρισκόταν στο χώρο) για να περιποιηθούν το τραύμα του. Σημειώνω εδώ, ότι από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα, καθώς ήταν άτομα στα πλάγια που κάθονταν κάτω και οι κροτίδες θα μπορούσαν να καταλήξουν στο κεφάλι τους. Δεν μπορώ να περιγράψω το πώς αισθάνομαι μετά από αυτό το γεγονός (η λέξη "ΟΡΓΗ" πιστεύω είναι λίγη). Δεν υπήρξαν καν προειδοποιητικά χτυπήματα πάνω στις ασπίδες ώστε να προειδοποιηθεί ο κόσμος.

Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα και δεν καταλάβαμε ότι τα άτομα αυτά ήταν απειλή για τους πάνοπλους αστυνομικούς (ούτε αντιλήφθηκαμε ότι τους πετούσαν μπουκάλια, γεγονός το οποίο πληροφορηθήκαμε αργότερα από άλλους), γι΄ αυτό και δεν μετακινηθήκαμε ιδιαίτερα από τη θέση μας. Ο αδελφός μου είναι ναυπηγός (απόφοιτος του Πολυτεχνείου) και εργάζεται στα καράβια, σε εξαιρετικά επικίνδυνες μολυσματικές συνθήκες. Παραθέτω τη φωτογραφία από τα πόδια του που τραβήξαμε στο νοσοκομείο. Η φωτογραφία των ποδιών τα λέει όλα. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Είμαι η mmattheu ή κατσίκα και είμαι στη νομική υποστήριξη που δημιουργήθηκε για την αναδάσωση μετά τη φωτιά στην Πάρνηθα."

Διάβασα και για κάποιον που του έσπασε το τύμπανο από το ωστικό κύμα κι επίσης για τέταρτη κροτίδα. Εγώ άκουσα κι ένιωσα τρεις - και λέω "ένιωσα" γιατί πέραν του εκκωφαντικού θορύβου μεγάλης έκρηξης, κινήθηκε το έδαφος σαν σε στιγμιαίο σεισμό. Μάλιστα την τρίτη φορά είδα λάμψη με "σπινθήρες" στο αριστερό τμήμα του μπροστινού εξώστη της Βουλής, πρώτος κίονας από αριστερά, πάνω από τον άγνωστο Στρατιώτη, που μου έδωσε στιγμιαία την εντύπωση ότι τις κροτίδες τις πετούσε το πλήθος προς τους αστυνομικούς κι όχι αντίστροφα.

Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με εκείνο που λέει "Σκοτώνουμε τα κουνούπια με μπαζούκας για να είμαστε σίγουροι!". Αλλά "κουνούπια" που δεν μπήκαν καν απόψε να τσιμπήσουν???...

Ελλάς/ΕΛ.ΑΣ., το μεγαλείο σου!!!

!!!!!!!!!!!!!

Το μπλογκ εύχεται περαστικά στους εγκαυματίες, καλή επιτυχία αν κινηθούν νομικά και... μη χειρότερα!