Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Καλή Ανά(σ)ταση...


Και που ατενίζω την πόλη

και που σκέφτομαι
και που μετανιώνω
και που ελπίζω

τίποτα δε βγαίνει...

οπότε μπαίνω γρήγορα-γρήγορα

στη βολική μου
μικρή μου
καθημερινή μου
ρουτίνα

και καμώνομαι.

Τι? Ναι, βέβαια,
όλα είναι εντάξει.

Αλίμονο!

...

...

...

Καλή Ανάσταση

Αγάπη

Αιδώς

και Καλωσύνη επιτέλους!

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Σε 'Ολους Αρέσουν τα Ντόνατς!


Μικρή σκέψη:

Οι Γερμανοί...

μας έχουν πρήξει τα ούμπαλα με το θέμα τους -όχι μόνο εμάς, αλλά τά'χουν κάνει τσουρέκια και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες με τα ίδια προβλήματα,

στηλώνουν τα πόδια τους στην "Ευρώπη" και τη "Ευρωζώνη",

έχουν γεμίσει μίζες - και συστήματά τους, τον πλανήτη ολόκληρο και τώρα δεν ξέρουν πώς να τα μαζέψουν, αλλά μας τα χώνουν κι από πάνω,

έχουν ακόμη τις ψευδαισθήσεις κύρους και μεγαλείου τους, που πληρώσαμε όλοι πολύ ακριβά,

δεν αναγνωρίζουν το πόσο βοήθησαν οι άλλες χώρες για την συγχώρεση και την ανασυγκρότηση της "Uber alles" Γερμανίας τους,

ε,

γιατί ρε παιδιά δεν μαζευόμαστε επιτέλους οι υπόλοιποι να κάνουμε μια Ευρώπη γύρω τους και να τους αφήσουμε ήσυχους στην τρέλλα τους?

Ετσι ή αλλιώς, η τρύπα είναι που κάνει το ντόνατ πιο νόστιμο, δε θα τους προσβάλουμε κιόλας...

Ράους!

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Αχ Ελλάδα μου!


"αχ πού'σαι νιότη που'λεγες
πως θα γινόμουν άλλος... "

Σκέψου να ξαναζωντάνευαν όλοι αυτοί οι γενναίοι, ανιδιοτελείς, άξιοι πατριώτες που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, υπόδουλοι κανενός.... να ζούμε και να δημιουργούμε σ'αυτή την πανέμορφη, δοξασμένη, ιερή χώρα...

και να έβλεπαν ΑΥΤΟ το μπάχαλο!

Καλή 25η Μαρτίου αδέρφια, κρατάτε γερά!

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010

Κι Εδέθη Κόμβος εις τον Λαιμόν Ψηλά...


Τρίτη πρωί, στο τέλος πια της σχολικής γιορτής για την 25η Μαρτίου, όλα τα παιδάκια αναμαλλιασμένα από το θεατρικό, ευχαριστημένα που τα κατάφεραν χωρίς πολλές-πολλές απώλειες, απόλαυση το χειροκρότημα των γονιών, καμάρι εμείς τα ατσούμπαλα βλαστάρια μας, χαμόγελα, φάπες, στολές, σημαίες ένα γύρω...

Κι είπε ο διευθυντής να σηκωθούμε κι εμείς όρθιοι στα καθίσματά μας, και με συνοδεία της παιδικής χορωδίας και την αρχι-μουσικό στο πιάνο, να πούμε μαζί με τα παιδάκια-κουταβάκια μας τον εθνικό ύμνο.

Αφήνω κάμερα, τσάντα και γυαλί στο κάθισμα, τακτοποιώ πουκάμισο, λέω "αχ ωραία, να ζήσουν τα ζουζούνια μας, χάρμα, χάρμα", και σαν κλασική μαμά-κουκουβάγια κοιτάζω τα... κουκουβαγάκια μου στα μάτια, στάση προσοχής, και ξεκινάμε να τραγουδάμε.

Ε, δεν πρόφτασα να ψελλίσω παρακάτω από το "... του σπαθιούου την τρο-με-ΡΗ!" και βούρκωσα! Με το ζόρι κρατήθηκα να μην βάλω τα κλάμματα, και στο τσακ κατάφερα να μασήσω το χείλος μου για να πονέσω και να συγκρατηθώ.

Δεν ξέρω, αλλά ο εθνικός ύμνος και η σκέψη όλων όσων σημαίνει η έννοια "πατρίδα", το πώς έχουν βρεθεί τόσοι άνθρωπο απόκληροι από τις πατρίδες τους, πώς άλλοι έχουν βρεθεί όμηροι μες τον ίδιο τους τον τόπο, πώς φτάνουμε εμείς να ντρεπόμαστε γι'αυτήν, πώς τελικά βιώνουμε ένα νέο Σύστημα Αξιών κι Ιδανικών, που είναι ο μαύρος κι άραχλος αντίστροφος καθρέφτης κάθε Τίμιου, Δίκαιου, Ηθικού κι Ωραίου στον πλανήτη, ο τρόμος για το πώς διάτανο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας μέσα σ'όλη αυτή τη σαπίλα -

μαζί με την εικόνα από τα όμορφα μουτράκια που μας κοιτάνε τόσο άδολα, με τέτοια εμπιστοσύνη, στα μικρά ματάκια τους είμαστε -ακόμη- θεοί βλέπετε -

μαζί με εικόνες από όταν ήμουν εγώ στα θεατρικά στο σχολείο κι οι γονείς μου χαμογελούσαν χειροκροτώντας, η ζωή μπροστά με περίμενε γεμάτη όνειρα-

μαζί με τον ήχο από το κινητό που κάποιος νεοπλουτίδης ΠΑΛΙ ξέχασε να κλείσει, κι αν έχετε το θεό σας, το ΣΗΚΩΣΕ για να πει: "δε μπορώ τώρα, πάρε με μετά",

κομπόστα με την περηφάνεια μου για τα μικρά μου σκατουλάκια με τις στολές τους και τα μαλλάκια τους και τα φαφούτικα χαμόγελά τους,

ε, ήταν πολύ για μένα.

Δεν μπόρεσα παρά να κάνω λίγο lip-sync τον εθνικό ύμνο προς το τέλος.

Πού να βγάλω φωνή να τραγουδήσω, θα τα έμπηζα κανονικά.

Ουφφφ... Την ώρα που φεύγαμε, ξεφεύγει απ'τη γραμμή η μικρή και μου δίνει ένα σημειωματάκι. Το είχε σκαρώσει να μου το δώσει πριν πάνε ξανά για μάθημα. Το ανοίγω με αυτό το γουργουριστό γέλιο της μαμάς-κλώσσας, με την ψυχή μου να φτερουγίζει από αγαλλίαση... κύματα αγάπης να φωτίζουν όλον τον κόσμο, ευγνωμοσύνη στη ζωή και το Σύμπαν να ξεχειλίζει από παντού, και διαβάζω:

"Στην Καλοίτερη μαμά του κόζμου.
Συγνόμι που σου έβγαλα γλόσα το πρωί.
Με πολύ αγάπη!"

Εμφραγμα: η καρδιά μου βυθίστηκε αμέσως σε κολυμπήθρα αγάπης, αλλά ταυτόχρονα -και με μεγάλη ταχύτητα- μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι από τις ανορθογραφίες!

Δεν είμαι εγώ για τέτοια σας λέω....

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Don't Cry for me Argentina...




... Μην κλαις από τη ζήλεια σου Αρτζεντίνα μου, ναι, είμαι σε καλό δρόμο να σε ξεπεράσω με το μεγαλύτερο κραχ προηγμένης χώρας...

Για να μην μακρυγορώ, αναδημοσιεύω ένα συμπυκνωμένο (και δυστυχώς, "κρυμμένο") άρθρο που εξηγεί πολύ κατατοπιστικά το τι γίνεται αυτή τη στιγμή: ή σταματάμε να ξοδεύουμε κι άρα να δανειζόμαστε με αυτόν τον τρελλό ρυθμό και τα τοκογλυφικά επιτόκια, ή... άντε, να ζούμε να μας θυμόμαστε... Αυτό σαν πρώτο στάδιο. Διότι από κει και πέρα, αν δεν ξεκινήσουμε να παράγουμε και κάτι σοβαρό, είτε προιόν είτε υπηρεσία, θα έχουμε -σε μια υποπολλαπλάσια εκδοχή βεβαίως- ένα "εμπρός στο δρόμο που χάραξε το Ντουμπάι"....

(και φευ! θα μείνουν απούλητες όλες οι σωμόν μαιζονέτες με εσωτερική πισίνα και κλιματιζόμενο γκαράζ για τις καγιένες...)

"Μετά τον πρόσφατο παραλληλισμό τής τρέχουσας κατάστασης τής ελληνικής οικονομίας με αυτήν τής Αργεντινής τού τέλους τής δεκαετίας τού ’90 από τα μέσα ενημέρωσης, είναι αναγκαία η κατάδειξη τόσο των σημείων σύγκλισης, όσο και ιδιαιτέρως αυτών τής απόκλισης, των οποίων η δυναμική θα μπορούσε να αποτελέσει την οδό διαφυγής από την κρίση, πάντα υπό την προϋπόθεση κατάλληλων χειρισμών.

Η συμπεριφορά των αγορών και τής οικονομίας τής Αργεντινής στη δεκαετία τού ’90 έχει, πράγματι, πολλές ομοιότητες με την αντίστοιχη τής Ελλάδος κατά τη δεκαετία 2000-10. Ας δούμε συγκεκριμένα τις ομοιότητες των δύο καταστάσεων και τα λάθη που οδήγησαν την Αργεντινή στη γνωστή κατάληξη:

Επί μία δεκαετία, οι Επενδυτικές τράπεζες διοχέτευαν άφθονο χρήμα στη χώρα, το οποίο οι πολιτικοί χρησιμοποιούσαν για να εξυπηρετήσουν τις λαϊκιστικές πολιτικές τους χωρίς να διαχειρίζονται τη διόγκωση τού ελλείματος και τού χρέους: όταν το Υπουργείο Οικονομικών τής Αργεντινής εύρισκε στην αγορά εύκολο χρήμα ήταν δύσκολο να επιβάλει τακτική λιτότητας στους πολιτικούς, μια και το χρήμα ήταν εκεί και οι πολιτικοί το γνώριζαν…


Η διόγκωση τού δημοσίου τομέα, η διαφθορά και η φοροδιαφυγή ήταν και στις δυο χώρες μια παράλληλη πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, το χρέος της Αργεντινής ανήλθε στο 41% από 29% τού ΑΕΠ μεταξύ 1993 και 1998. Αντίστοιχες πολιτικές ακολουθήθηκαν και στην Ελλαδα τη δεκαετία τού 2000, με συνέπεια το χρέος να εκτοξευθεί στα €300 δις από μόλις €150 στο ξεκίνημα αυτής τής δεκαετίας (από 94% σε 118% τού ΑΕΠ).

Η τριετία 1998-2001 ήταν η πιο κρίσιμη για την κατάληξη τής Αργεντινής στην χρεωκοπία ενώ υπήρχαν περιθώρια να σωθεί. Αν λάβουμε ως αντιστοιχία το αργεντινό 1998 με το ελληνικό 2010, μπορούμε να εστιάσουμε στα πολιτικά λάθη τής Αργεντινής που είχαν ήδη γίνει από το 1998 και οδήγησαν στη χρεωκοπία και τη στάση πληρωμών το 2001, ώστε να επισημάνουμε τις πρακτικές που πρέπει να αποφύγει η Ελλάδα προκειμένου αυτή να βγει ανώδυνα από την κρίση:

Το 1998 η Αργεντινή είχε φτάσει να δανείζεται μέσω των κεφαλαιαγορών με 10,5% πάνω από τα τότε Αμερικανικά επιτόκια και κατέφυγε σε χρηματοδότηση από το ΔΝΤ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποπληρώσει τις άμεσες υποχρεώσεις της – καταφέρνοντας μόνο να αναβάλει για τρία χρόνια την οριστική στάση πληρωμών και να οδηγηθεί έτσι στη χρεωκοπία.


Την ίδια περίοδο, οι επενδυτικές τράπεζες συνέχιζαν να προωθούν το χρέος τής χώρας με ακόμα υψηλότερες αποδόσεις γι αυτές, και, ακόμα χειρότερα, ταυτόχρονα πρότειναν – και πέτυχαν – ένα Debt Swap (ανταλλαγή χρέους), όπου οι παλαιοί ιδιοκτήτες ομολόγων αποκτούσαν το δικαίωμα να πάρουν νέα ομόλογα μακρύτερης διάρκειας σε ευνοϊκότερους όρους, με το σκεπτικό να μεταφερθεί η πίεση τού χρέους από το 2001 στο 2005.

Πράγματι, $ 30 δις άλλαξαν διάρκεια ζωής και 7 Επενδυτικές τράπεζες εισέπραξαν $ 100 εκατομμύρια σε προμήθειες.

Μέσα σε μερικές μόλις εβδομάδες από την εκτέλεση τού Debt Swap, η Αργεντινή ξαναβρέθηκε χωρίς χρηματοδότηση γιατί οι αγορές δεν πείστηκαν για την αποτελεσματικότητα τής οικονομικής της πολιτικής, και αναγκάστηκε να καταφύγει σε ένα δεύτερο δάνειο από το ΔΝΤ, που έδωσε για μερικές εβδομάδες μια ανάσα.

6 μήνες αργότερα η Αργεντινή δηλώνει χρεωκοπία.

Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα έχει ήδη φτάσει να πληρώνει για το δανεισμό της 4,0% πάνω από τα γερμανικά επιτόκια και ο φαύλος κύκλος πρέπει να διακοπεί άμεσα, μια και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη στάση πληρωμών.

Στα μέσα τού 1998, τραπεζίτες απ΄όλες τις μεγάλες Επενδυτικές τράπεζες συσσωρεύονταν σε δημοφιλή εστιατόρια τού Μπουένος Άιρες προτείνοντας λύσεις στην κυβέρνηση, και κάτι παρόμοιο γίνεται αυτή την περίοδο στην Ελλάδα: αρκεί κανείς να κλείσει τραπέζι σε κάποιο από τα κεντρικά ξενοδοχεία τής Αθήνας ή να ταξιδεύσει σε μια πτήση προς τα μεγάλα οικονομικά κέντρα, για να διαπιστώσει πόσοι τραπεζίτες έρχονται με φακέλλους φουσκωμένους από προτάσεις.


Είναι απόλυτα σίγουρο ότι στα συρτάρια τού ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών υπάρχουν προτάσεις αντίστοιχες με εκείνες προς την Αργεντινή, οι οποίες, παρότι ακούγονται ελκυστικές, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αγοράζουν χρόνο και να τον πληρώνουν πολύ ακριβά.

Εκτιμάται ότι εκείνη τη δεκαετία στην Αργεντινή πάνω από $1 δις είχε πληρωθεί στις Επενδυτικές τράπεζες για τις υπηρεσίες τους, ενώ στην αντίστοιχη περίοδο εκτιμάται ότι η Ελλάδα έχει καταβάλει πάνω από € 1,5 δις για τον ίδιο λόγο. Το βάρος βέβαια παραμένει στους έχοντες την πολιτική εξουσία και όχι στους τραπεζίτες, μια και οι πρώτοι είναι υπεύθυνοι για τη λήψη και την εφαρμογή των σωστών μέτρων.

Ο τρόπος να αποφύγει η Ελλάδα τα λάθη τής Αργεντινής και την προοπτική τής χρεωκοπίας είναι γνωστός: πρέπει να ασκήσει άμεσα μια σωστή οικονομική πολιτική διαχείρισης και μείωσης των εξόδων με παράλληλη αύξηση των εσόδων, με το σύνολο των μέτρων στην κατεύθυνση που αναλύθηκαν από τον πρωθυπουργό αψηφώντας επί τέλους το όποιο πολιτικό κόστος. Εξάλλου, το συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει η Ελλάδα όντας στην Ευρωζώνη οφείλει να το διαχειριστεί σωστά για να αποτρέψει την περαιτέρω παρέλκυση τής κρίσης.


Σίγουρα το ΔΝΤ δεν αποτελεί λύση όπως προτείνουν κάποιοι αναλυτές, μια και η αναποτελεσματικότητα τής συνδρομής του καταδείχθηκε όχι μόνο στην Αργεντινή, αλλά και σε ένα μεγάλο αριθμό άλλων χωρών. Ακόμη και θεσμικά, ο ίδιος ο Πρόεδρος τού ΔΝΤ δηλώνει ότι η Ελλάδα μπορεί να βοηθηθεί από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και είναι το λιγότερο αξιοπερίεργο να αντιπροτείνουν κάποιοι Έλληνες αναλυτές το ΔΝΤ σα λύση.

Η Ελλάδα, έστω και οριακά, μπορεί να διαψεύσει όλες της Κασσάνδρες, αρκεί να μετατρέψει την εμπειρία τής Αργεντινής σε δική της πείρα.

O Επώνυμος

20.02.10

(Ο Επώνυμος είναι κορυφαίο τραπεζικό στέλεχος το οποίο επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμο και κατά καιρούς θα παρουσιάζει τις απόψεις του μέσω του
http://www.bankingnews.gr/)

Περισσότερα σχετικά μπορείτε να διαβάσετε και από Σ. Κούλογλου στο TVXS, Γ.Καισάριο στο newstime και Ν.Κωνσταντάρα στην Καθημερινή.

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

...Αφού σε Ζαλίζει το Δημόσιο...



...τι ΛΥΣΣΑΞΕΣ να μπεις?!

Αντε να βγεις τώρα - που θα βγεις φτωχότερος απ'ό,τι πίστευες ποτέ!

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Γερμανοί...

"ΚΑΛΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΝΑ ΑΣΤΕΙΟ ΚΑΝΑΜΕ,
ΜΗ ΜΑΣ ΠΟΥΛΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ,
Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ!!!"

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Τζούλια - Πεταλωτής: 1-0 !


(Prep-talk από τον Παπακωνσταντίνου στον Πεταλωτή λίγο μετά το "ροζ" βίντεο της ξανθιάς καλλιτέχνιδος)

"Ελα, ελα βρε αγόρι μου, τι πα να πει ότι έφαγες άκυρο απ'τη Τζούλια?.. Βρε δεν τά'χαμε συμφωνήσει αυτά, να τα βγάλουμε την ίδια μέρα, να μην ασχολούνται με τα μέτρα? Τι πα να πει θα μπεις στο Next Top Model, έλα, σύνελθε! Αντε, θα σου δώσουμε πολλά, πολλά, πάρα πολλά μέτρα, τη δεύτερη και την τρίτη δέσμη μαζί, να τα πεις μαζεμένα να ξεσκάσεις, ναι, μονοκοπανιά! Αντε τώρα, πάμε για καμμιά σάουνα στο γυμναστήριο της Βουλής να ξελαμπικάρουμε λιγάκι, μ'έσκασες πάλι σήμερα!"

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Χρυσοχοϊδης...

"ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΠΕΣ ΣΤΟ ΚΩΛΟΣΚΥΛΟ ΟΤΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ,
ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ, ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ!
ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΕΣ ΜΟΥ ΓΑΜΩ!!!!"