Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

Κοντεύει Ενας Χρόνος... Τι Αλλαξε Ελλάδα Μας;


Αντιγράφω από το κείμενο της ηλεκτρονικής συγκέντρωσης υπογραφών στη διεύθυνση Gia tin Ygeia / For Health:

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
στη μνήμη της Αμαλίας Καλυβίνου

Η ηλεκτρονική κινητοποίηση της 1ης Ιουνίου 2007, ενάντια στην υπολειτουργία του Ε.Σ.Υ., που η αναλγησία, η αυθαιρεσία και η ασυνειδησία του, μαζί με την αδιαφορία της Πολιτείας, μας έφερε στην σημερινή συλλογή υπογραφών. Ευγνωμονούμε όσους τιμούν το λειτούργημά τους και παλεύουν για την Υγεία μας, αλλά διαμαρτυρόμαστε ενάντια στα φαινόμενα διάλυσης που μας οδήγησαν ως εδώ.

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ.
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

ΓΙ' ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΜΕ:

1. Να ληφθούν άμεσα μέτρα για να σταματήσει το φακελάκι και η ανισότητα στην αντιμετώπιση των ασθενών: βελτίωση αμοιβών του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, λειτουργικές εφημερίες, υπερωρίες, ρεπό (εναρμόνιση με κοινοτική οδηγία), και καλύτερη οργάνωση της παροχής ιατρικών υπηρεσιών τόσο για τον ασθενή όσο και για το προσωπικό.

2. Να γίνουν πιο ευέλικτοι και αποτελεσματικοί οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, ώστε να πάψουμε να θρηνούμε θύματα χρονοβόρων διαδικασιών για εγκρίσεις εξετάσεων, φαρμάκων, ειδικών θεραπειών κτλ. Να καθιερωθεί μέγιστος χρόνος επεξεργασίας σχετικών αιτημάτων, αποζημίωση σε τυχόν υπέρβασή τους και ενημέρωση / εξυπηρέτηση ασθενών που λόγω πολυπλοκότητας του σημερινού συστήματος δεν λαμβάνουν ποτέ τις αποζημιώσεις που δικαιούνται. Επίσης να διαμορφωθεί ενιαίο πληροφορικό σύστημα υγείας με πλήρη δικτύωση όλων των νοσοκομείων και κέντρων υγείας.

3. Να γίνεται έγκαιρη και αδιάλλειπτη μεταφορά ασθενών στα νοσοκομεία, να στελεχωθούν οι ανεκμετάλλευτες νοσοκομειακές μονάδες, να ενισχυθεί το προσωπικό όπου χρειάζεται, να εξοπλιστούν επαρκώς τα νοσοκομεία / κέντρα υγείας με σύγχρονα μηχανήματα, ν'αυξηθεί ο αριθμός των κλινών -δεδομένης της αυξανόμενης ζήτησης- ακόμη κι αν αυτό απαιτεί χτίσιμο νέων μονάδων, και να προχωρήσει η αποκέντρωση της παροχής περίθαλψης.

4. Ν'αυξηθούν τα κονδύλια για την ιατρική έρευνα πανεπιστημιακών νοσοκομείων / ερευνητικών κέντρων, και να δημιουργηθεί φορέας διαχείρησης τομέων έρευνας, ώστε να μην επικεντρώνεται σε προσοδοφόρους (λόγω φαρμακοβιομηχανιών) τομείς, παρά να καλύπτει ευρύ φάσμα αναγκών.

5. Να θεσμοθετηθεί η δια βίου επιμόρφωση του ιατροτεχνολογικού προσωπικού, να καθιερωθούν μηχανισμοί ελέγχου ποιότητας, διαπίστευσης, αξιολόγησης κι επιθεώρησης των παρεχομένων υπηρεσιών, με σκοπό τη βελτίωσή τους. Επίσης να καθιερωθούν ευέλικτοι κι αποτελεσματικοί μηχανισμοί και όργανα για την προστασία των δικαιωμάτων του ασθενούς και την προώθηση προληπτικών μέτρων.

6. Να επιβληθεί αυστηρότερος έλεγχος και μείωση της σπατάλης στην αγορά του φαρμάκου και των προμηθειών υγειονομικού υλικού (εργαλεία, μηχανήματα, αναλώσιμα κτλ), με καλύτερη μηχανοργάνωση, ελέγχους επάρκειας, διαφάνεια και τιμές αναφοράς (ανάλογο της λίστας τιμών των φαρμάκων).

7. Να καθιερωθεί το ενιαίο ιατρικό ιστορικό για κάθε ασθενή, στο οποίο να έχουν πρόσβαση οι ασθενείς και οι θεράποντες ιατροί και αυστηρότατες ποινές για την άρση του ιατρικού απόρρητου για έτερους σκοπούς (ιδιωτικές ασφαλιστικές καλύψεις, όροι εργοδοσίας κτλ).

8. Να ληφθούν άμεσα μέτρα για την εξυγείανση του ασφαλιστικού ζητήματος (ήδη αυξάνονται ολοένα οι εισφορές από τους ασφαλιζόμενους χωρίς την αντίστοιχη βελτίωση στην παροχή ιατρικής περίθαλψης), και να σταματήσει η προλείανση του εδάφους για την εμπορευματοποίηση της δημόσιας Υγείας και την άνευ όρων παράδοσή της στον ιδιωτικό τομέα.

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΑ ΦΑΚΕΛΛΑΚΙΑ!

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ!

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.» (άρθρο 47 του Ν. 2071/ 1992)

Παρακαλούμε υπογράψτε με ονοματεπώνυμο, e-mail και χώρα. Ευχαριστούμε για την συμμετοχή και την υποστήριξή σας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, παρακαλούμε επισκεφτείτε τα amaliasday blog, giatinygeia forum και giatinygeia google-group."


Μέχρι στιγμής 700+ υπογραφές. Που θα μπορούσαν να είναι μηδέν, 'Η 7.000. 'Η 70.000 ή και 7.000.000. Το θέμα δεν είναι ο αριθμός, αλλά το ότι ο κόσμος ξέρει πλέον. Επώνυμα ή ανώνυμα, όλοι λίγο-πολύ ξέρουν. Και μιλάμε μεταξύ μας, όλο και πιο ανοιχτά.

Πέρισυ στις 01.06 μια διαμαρτυρία που ξεκίνησε για τον άδικο χαμό της Αμαλίας έβαλε τα "blogs" στον χάρτη της καθημερινότητας του Ελληνα. Μια κίνηση είπε τα αυτονόητα, τα ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ. Μια προσπάθεια να βροντοφωνάξουμε "ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!" συνεχίζει να μαζεύει ανθρώπους, έστω και με αργούς ρυθμούς, για να διαμαρτυρηθούν υπογράφοντας.

Το βασανιστικότερο όμως όλων: ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Το φακελάκι ζει και βασιλεύει, το Ε.Σ.Υ. βουλιάζει όλο και πιο γρήγορα κι εμείς μαζί του.

Τι θα κάνουμε?

Σε δυό βδομάδες κλείνουμε έναν ακριβώς χρόνο.

Ετσι θα μείνουμε? Θα μας ξεπεράσει και πάλι ο ωχαδερφισμός και η εαυτουλίαση? Θα κλαίμε τη μοίρα μας με κάθε δικό μας άνθρωπο που χάνεται άδικα στο εξαθλιωμένο Ε.Σ.Υ, αλλά θα συνεχίζουμε γυρνώντας το κεφάλι από την άλλη?


Θα σιγήσουν τα μπλογκς?