Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2007

Μα Πού Να Το Στείλω Επιτέλους?!


M’αυτά και μ’αυτά, τελικά άντε και τα κάναμε όλα τα ιδιωτικά όπως τα θέλουμε στην Ελλάδα κι έχουμε παράλληλα και τα δημόσια. Και τελικά καταφέρνουμε λέει τα πτυχία των ιδιωτικών να έχουν αντίκρυσμα μεγαλύτερο απο τα δημόσια, και ταυτόχρονα τα δημόσια να έχουν αντίκρυσμα μεγαλύτερο από τα ιδιωτικά (ορίστε?). Μόνον τότε θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι, βοηθούσης βέβαια και της... φαρμακευτικής υποστήριξης. Διότι νεύρα είναι, και τον σκύλο και την πίτα, ε, χαλάνε ανά πάσα στιγμή ανεξαρτήτως εγγύησης.


Είχε δημοσιεύσει παλαιότερα το ΒΗΜΑ (03.12.06), ένα ρεπορτάζ της Μάρνυ Παπαματθαίου, με γνώμες 12 ελλήνων πανεπιστημιακών, οι οποίοι και κάνουν καριέρα έξω και κρατούν διοικητικές θέσεις στα ελληνικά πανεπιστήμια, στο βασικό θέμα του «Πού επιτέλους να σπουδάσει το παιδί μου?!». Τι περιμένατε, θεωρητικά προτιμούν τα ελληνικά, αλλά κατά βάσιν «στείλτε τα έξω!». Λογικό είναι, αν δεν αναβαθμιστεί η ανώτατη εκπαίδευση στο Ελλαδιστάν (κάτι που προϋποθέτει βέβαια μακροπρόθεσμο έργο από τις πρώτες βαθμίδες κι όχι να περιμένουμε την «μετά το Λύκειο» κατάσταση), θα φεύγουν συνεχώς έξω οι φοιτητές μας. Κανένα πρόβλημα, μια που το «έξω» γενικά ανοίγει το μυαλό και προσφέρει και πολύ διαφορετικά πράγματα, με την τεράστια πείρα και τη δέουσα σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση «έξω».

Ποιό δικό μας ανώτατης εκπαίδευσης ίδρυμα μπορεί να συναγωνιστεί σε οργάνωση, λειτουργία (να βάλουμε και την οικονομική διαχείρηση επιτέλους, δεν είναι ντροπή!), αξιοκρατία (αξιοκρατία και ελλάδα, μεγάλο γέλιο!), αποτέλεσμα και hands-on experience των αποφοίτων που οφείλουν να βγουν έτοιμοι για καριέρα? Αν το πάμε να ανταγωνιστεί ευθέως και να κερδίσει τους φοιτητές, σα να ήταν οι πρώτες ύλες που θα μπουν στο μηχανισμό παραγωγής καλλιεργημένων, ουσιαστικά μορφωμένων επιστημόνων κάθε κατεύθυνσης, έτοιμους για έργο ΚΑΙ θα αφήσουν και πολυεπίπεδο κέρδος στο ίδιο το ίδρυμα, θα γελάσει ο κάθε πικραμένος...


Ας μην το πάμε και στη νοοτροπία των οικογενειών, που με τους μαθητές/φοιτητές που γαλουχούν συντηρούν αυτή την κατάσταση, γιατί θα πέσουμε στην λούπα των φροντιστηρίων (και τι θα γίνουν οι καθηγητές, κλέφτες?), και δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Είδαμε τι έγινε με τα της Μαριέττας, είδαμε ποιοί και πώς θέλουν τα κεκτημένα και το πώς η πολιτική τρώει τα πάντα στη χώρα (ποιός Κρόνος, εκείνος ήταν gourmand μπροστά στο ωμό της ιστορίας αυτής) και παρακολουθούμε με ασύλληπτη αδιαφορία τα του άρθρου 16...

Και ναι, αν δεν το αντέχεις οικονομικά, ας δώσει Πανελλαδικές το σκασμένο κι ας περάσει όπου διάτανο θέλει, ε? Χμ, και τόσα που θά’χεις σκασει στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα τόσα χρόνια, αν τα έκανες κατ’ευθείαν δίδακτρα? Και οκ, να φύγει το παιδί, πώς όμως γυρνάει με σούπερ-ντούπερ καραμεταπτυχιακά για να μπει στο απόλυτο μαγκανοπήγαδο, που ίσως να μην καταλαβαίνει ή να μην χρειάζεται την γνώση του? Μετά γιατί να μην κάτσει έξω? Ωχ, δύσκολα!

Ως σπουδές λοιπόν, η τάση είναι έξω. Ως δουλειά εδώ όμως? Back to square one? Σα να γίνεσαι πιλότος της F-1 και να κόβεις μετά εισητήρια στα go-cart...

"Sxoleio" / Pasxalis feat. Goin' Through, TNS, Thirio, Taraxias

Μην σας πρήζω άλλο, το θέμα είναι ατελείωτο. Απλώς να κάνω μια μικρή σούμα των 12 απόψεων:

1. Π. ΑΜΟΥΡΓΗΣ - Πανεπιστημιακός, Πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας (ΑΔΙΠ) στα ΑΕΙ

...Για τις σπουδές πρώτου πτυχίου πρέπει να αναζητηθεί η φήμη ενός δυναμικού ιδρύματος - εάν οι απόφοιτοί του φημίζονται για την απόδοσή τους στην κοινωνία, εάν η λειτουργία του είναι ομαλή... θα πρέπει να διερευνήσει τις εκπαιδευτικές διαδικασίες του ιδρύματος, την υποστήριξη της μάθησης από το διδακτικό προσωπικό, την αναλογία μεταξύ διδακτικού προσωπικού και φοιτητών, την παρουσία ή όχι βιβλιοθηκών, εργαστηρίων κ.ά

2. ΠΑΥΛΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ - Διδάσκει στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης της Μεγάλης Βρετανίας

Τα πανεπιστήμια στη Μ. Βρετανία είναι μεν δημόσια, αλλά έχουν εντελώς ανεξάρτητους προϋπολογισμούς και παίρνουν όλες τις αποφάσεις (εκτός από το ύψος των προπτυχιακών διδάκτρων) μόνα τους. Φυσικά δεν επηρεάζονται, όπως στην Ελλάδα, από πολιτικά κόμματα ή κομματικές νεολαίες (οι οποίες δεν υφίστανται καν ως έννοια) και ρυθμίζονται μόνον ελάχιστα από το υπουργείο Παιδείας... Γενικά στα καλύτερα 20-30 αγγλικά πανεπιστήμια επικρατεί ένα κλίμα ελευθερίας και σοβαρότητας που διευκολύνει πολύ τους φοιτητές και έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην ανάπτυξή τους ως ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων.

3. ΜΙΧ. ΚΑΚΟΥΡΟΣ - Διδάσκει στο Τμήμα Ιστορικών και Φιλολογικών Επιστημών της Ecole Pratique des Hautes Etudes της Γαλλίας

... το γαλλικό σύστημα χαρακτηρίζεται, σε σχέση με το ελληνικό, από μεγαλύτερη ευκαμψία στη δημιουργία θεσμοθετημένων οδών στο πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης. Επιπλέον επιτρέπει τη διάθεση της γνώσης εκτός του αυστηρά πανεπιστημιακού χώρου και εν κατακλείδι καθιστά δυνατή άμεση επαγγελματική αποκατάσταση στον τομέα της επιτευχθείσας ειδικότητας.


4. ΣΤΑΘΗΣ Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ - Διδάσκει Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Yale των ΗΠΑ

... Η σύγκριση (με τις ευρωπαϊκές χώρες) ευνοεί συντριπτικά τα 10-20 κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια. Κατ' αρχάς, ο πλούτος και η υποδομή τους είναι μοναδικά. Δεύτερον, μπορεί να βρίσκονται στην Αμερική, αλλά είναι κατ' εξοχήν διεθνή ιδρύματα, καθώς συγκεντρώνουν φοιτητές και καθηγητές από όλες τις χώρες του κόσμου. Τρίτον, η ερευνητική ποιότητα του διδακτικού τους προσωπικού είναι εξαιρετικά υψηλή, όσο και η πρόσβαση που έχουν οι φοιτητές σε αυτό. Τέταρτον, η εκπαιδευτική τους φιλοσοφία δεν χαρακτηρίζεται από τη στενή λογική της «επαγγελματικής αποκατάστασης» αλλά από μιαν αντίληψη στην οποία προέχουν η απόκτηση ευρείας γνώσης και η ανάπτυξη συνθετικής ικανότητας.

5. Κ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ - Πρύτανης του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου

Χωρίς κανένα δισταγμό θα συνεβούλευα τον υποψήφιο φοιτητή να κάνει τις προπτυχιακές σπουδές του σε ένα καλό πανεπιστημιακό τμήμα στην Ελλάδα... Η συμβουλή μου για επιλογή ενός καλού ελληνικού πανεπιστημιακού τμήματος ερείδεται στα εξής επιχειρήματα: α) είναι ένα καλό πανεπιστημιακό τμήμα· (β) οι σπουδές εκεί είναι προσηρμοσμένες στα ελληνικά δεδομένα και στις εδώ ανάγκες· (γ) στη διάρκειά τους ο νέος θα δημιουργήσει κύκλο γνωριμιών για την υπόλοιπη ζωή του... Για μηχανικός ... να επιλέξει ένα ελληνικό Πολυτεχνικό Τμήμα.

6. ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΛΗΣΠΕΡΗΣ - Διδάσκει Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ

Ειδικά για μεταπτυχιακές σπουδές συστήνω τις ΗΠΑ, καθώς οι δυνατότητες για έρευνα σε ένα αμερικανικό ερευνητικό πανεπιστήμιο είναι ασύγκριτες με οτιδήποτε άλλο... Στις ΗΠΑ οι μεταπτυχιακοί φοιτητές αντιμετωπίζονται ως ισχυρά μέλη μιας ομάδας και συνεργάτες στην ερευνητική διαδικασία. Για προπτυχιακές σπουδές υπάρχουν τα μεγάλα ερευνητικά πανεπιστήμια και μικρά πανεπιστημιακά ιδρύματα με έμφαση στη διδασκαλία... Τέτοια υπάρχουν στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη.


7. ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΖΗΣ - Ακαδημαϊκός και επίτιμος διευθυντής Διαστημικών Προγραμμάτων της NASA στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins των ΗΠΑ

... Επειδή έχω ζήσει αυτό το σύστημα και έχω γνωρίσει από κοντά και το ευρωπαϊκό, θεωρώ ότι γενικά το αμερικανικό είναι πράγματι το καλύτερο στον κόσμο. Δεν υπάρχει πανεπιστήμιο στον κόσμο που να είναι πρώτο σε όλους τους κλάδους της μάθησης... για ιατρική, το Johns Hopkins... Για πολυτεχνείο, το CalTech και το ΜΙΤ... Για business, το Χάρβαρντ και το ΜΙΤ... για οικονομικά την Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου... Τα πανεπιστήμια του Μπέρκλεϊ και του Μίσιγκαν (δημόσια) έχουν πρώτης τάξεως προγράμματα σε πάμπολλους κλάδους. Πάντως το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η σύγκριση των ελληνικών πανεπιστημίων με αυτά του εξωτερικού δεν είναι καθόλου κολακευτική.

8. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΑΝΤΖΑΒΙΝΟΣ - Διδάσκει Οικονομία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke της Γερμανίας

...πανεπιστήμια elite στη Γερμανία δεν υπάρχουν. Παρά το γεγονός ότι τα παραδοσιακά πανεπιστήμια ... (Χαϊδελβέργης, Τυβίγγης, Φράιμπουργκ κ.α.), έχουν μικρό προβάδισμα, το επίπεδο είναι κατά μέσον όρο πολύ υψηλό στο σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς όμως πουθενά να είναι εντελώς κορυφαίο (εκτός βέβαια από τα Max Planck Institute, τα οποία όμως είναι ερευνητικά κέντρα που προσφέρουν κατά περίπτωση μόνο προγράμματα για υποψήφιους διδάκτορες)....

9. ΣΠΥΡΟΣ ΠΟΛΛΑΛΗΣ - Διδάσκει Αρχιτεκτονική το Harvard των ΗΠΑ

... Οι ασθενέστερες οικονομικά τάξεις έχουν απόλυτη ανάγκη τα ελληνικά πανεπιστήμια να λειτουργούν ομαλά και να αριστεύουν.... όλα τα παιδιά θα ήταν σκόπιμο να περάσουν τα πρώτα πανεπιστημιακά χρόνια στην Ελλάδα, να πάρουν γερές βάσεις, να ζυμωθούν και να αποκτήσουν κοινωνική συνείδηση, να δεθούν με τον τόπο. Αυτό βέβαια προϋποθέτει τα πανεπιστήμια να λειτουργούν υποδειγματικά, να χρηματοδοτούνται ανάλογα και να αριστεύουν τόσο στη διδασκαλία όσο και στην έρευνα.



10. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Χ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ - Χειρουργός του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Essen, Επίκουρος Καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Duisburg-Essen

... Η αναγκαιότητα της μετεκπαίδευσης στο εξωτερικό είναι πλέον αναγνωρισμένη στους περισσότερους επιστημονικούς κλάδους, ειδικότερα όμως στην ιατρική η άσκηση της ειδικότητας στο εξωτερικό αποτελεί μονόδρομο... το μεγαλύτερο εχέγγυο ... είναι η εκμάθηση... ξένων γλωσσών... (για) .... ευελιξία στο μέλλον για την τελική επιλογή της χώρας εκπαίδευσης.... η τελική επιλογή (μου) της Γερμανίας βασίστηκε στο... ότι η χώρα αυτή όχι μόνο είναι η καλύτερα «οργανωμένη» ευρωπαϊκή, αλλά και ... παρέχει τις «φιλικότερες» συνθήκες προσαρμογής και πλήρους αφομοίωσης του «ξένου» ιατρού στο οικείο σύστημα υγείας.

11. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΙΟΒΑΣ - Διδάσκει Νεοελληνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στην Αγγλία

... τα πανεπιστήμια της Βρετανίας... (τώρα) με τη σταδιακή αύξηση των φοιτητών... αρχίζουν να χάνουν αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα (μικρά τμήματα σπουδών, προσωπική σχέση διδασκόντων και διδασκομένων, ευελιξία στην επιλογή ή στον συνδυασμό μαθημάτων)..., γιατί η αναλογία φοιτητών και καθηγητών μεγαλώνει και τα μικρά εξειδικευμένα προγράμματα σπουδών εξαφανίζονται, καθώς τα πανεπιστήμια επιλέγουν να εστιάσουν στα πιο μεγάλα και προσοδοφόρα αντικείμενα.... η Βρετανία υπερτερεί σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική, γιατί όλα τα τμήματα βαθμολογούνται για την επίδοσή τους στην έρευνα, οπότε ο υποψήφιος είναι σε θέση να πληροφορηθεί, να συγκρίνει και να επιλέξει ανάλογα.

12. ΑΝ. ΜΑΝΘΟΣ - Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

... τα πανεπιστήμια της ελλαδικής επικράτειας έχουν πολύ καλή παράδοση και οργάνωση της θεωρητικής υποδομής και προσέγγισης των επιστημών, με παράλληλη υστέρηση υποδομών. Αυτό καταλήγει στην πολύ καλή έως άριστη θεωρητική κατάρτιση του έλληνα φοιτητή με υστέρηση κυρίως στις δεξιότητες και στις εφαρμογές. (Στα των) ξένων χωρών με αξιόπιστη εκπαίδευση υπάρχει μια αναλογική αναστροφή.... δίνουν έμφαση στις δεξιότητες και εφαρμογές κατά προτεραιότητα, καθιστώντας τους φοιτητές τους φιλικότερους με τα εργασιακά περιβάλλοντα.... (απλουστευτικά), θα μπορούσε να δοθεί προτεραιότητα στην επιλογή του εσωτερικού μας εκπαιδευτικού χώρου για προπτυχιακές σπουδές.



Σούμα? Σκιστείτε να μπει σε ελληνικό πανεπιστήμιο, και μετά στείλτε το έξω!

Κι ας μείνει εκεί (εκτός αν έχετε τα κονέ για δημόσιο τομέα, σπαράξει η καρδούλα της μάνας ή το παιδί είναι επαγγελματίας στόκος και το πήρανε χαμπάρι). Αν θα χρειαστεί ν’αρχίσετε τις βίζιτες για να τα βγάλετε πέρα, πρόβλημά σας. Ετσι ή αλλιώς, κάποιος θα το κάνει στην οικογένεια, και καλύτερα οι γονείς, παρά τα παιδιά! Πανικός, θα βγουν στην αγορά με κάτι πτυχία ΝΑ και δεν θα μπορούν να απορροφηθούν... Πολυεθνικές μια κάποια λύσις. Και θα μουτζώνονται κάθε μέρα που επέστρεψαν. Αν τα παντρέψετε (κι άλλες βίζιτες εσείς να ξεχρεώσετε), θα ξεχαστούν βέβαια λίγο, μετά θα βολευτούν, έ, και ταμίας Γ' καλά είναι.

Στην Αγγλία τουλάχιστον γελάνε με την πτυχιοθηρία των ελλήνων (χαίρονται βεβαίως μια που μπορεί να είναι δημόσια, αλλά μας τα τρώνε ως συνάλλαγμα κανονικά). Αστε τους, δεν ξέρουν τι λένε... Εμείς γουστάρουμε πτυχία! Ακόμη κι από τα εδώ ιδιωτικά πανεπιστήμια (λέμε τώρα) – franchise... Ποιός θα φτιάχνει το καζανάκι βέβαια όταν χαλάει δεν ξέρω!