Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2006

If You Were To Come...

Κι αν ξαναρχόσουν με μολότωφ?

Είναι αστείο...

Στην κούρσα του 21ου, που είναι αναμφισβήτητα ένα speed-of-light 100-άρι μετ'εμποδίων, the times are the best sprinters ever.

Οι καιροί λοιπόν έχουν αφήσει πίσω τον χριστιανισμό, να τρώει τη σκόνη τους - όση βγάζει το high-tech ταρτάν δλδ.

Το πρόβλημα είναι όμως ότι η ανθρωπότητα κινείται στον χωροχρόνο με προσδόκιμο μαραθώνιου. Oπότε με wow! sprinters νέας κοπής σε show-off, και πίσω ξεπερασμένους δρομείς, κουραμπιέδες απ'τη σκόνη (με ματάκια απορίας!), δεν θα πάμε πολύ μακριά...

Η ζωή ως γνωστόν είναι έξω από το στάδιο. Το να το βομβίσεις και να κάνεις τον κόσμο να βγει παραέξω είναι μια καλή αρχή...

Ποιός αντέχει όμως πια μαραθώνιο, combo με σκυταλοδρομία (πάσα τα γονίδια), χωρίς αναβολικά του νου τουλάχιστον?!


(Voice of Judas:)

"Every time I look at you
I don't understand
Why you let the things you did
Get so out of hand

You'd have managed better
If you'd had it planned
Now why'd you choose such a backward time
And such a strange land?

If you'd come today
You could have reached the whole nation
Israel in 4 BC had no mass communication


Don't you get me wrong
Don't you get me wrong
Don't you get me wrong, now...

Only want to know
Only want to know
Only want to know, now...

Jesus Christ
Jesus Christ
Who are you?
What have you sacrificed?...

Jesus Christ
Superstar
Do you think you're what they say you are?...


Tell me what you think
About your friends at the top
Now who d'you think besides yourself
Was the pick of the crop?

Buddah was he where it's at?
Is he where you are?
Could Muhammmed move a mountain
Or was that just PR?

Did you mean to die like that?
Was that a mistake or
Did you know your messy death
Would be a record breaker?


Don't you get me wrong now
Don't you get me wrong...

Jesus Christ
Jesus Christ
Who are you?
What have you sacrificed?...

Jesus Christ
Superstar
Do you think you're what they say you are?...

"Jesus Christ Superstar", 1973, Μusic by Andrew Lloyd Webber, lyrics by Tim Rice. 2000 Rock-Opera Version



Kι αν εξαιρέσουμε τη γκλαμουριά της ροκ-όπερας, έτσι κι εμφανιζόταν σήμερα, λίγο σοβαρά να τον έπαιρναν, σφαχτάρι με συνοπτικές διαδικασίες, σε δημοκρατικό παγκόσμιο live broadcast, δεν το συζητώ. Και τι θα έκανε, η αγάπη δεν κατακρεουργεί... ούτε ν’αμυνθεί δε θα μπορούσε...

Τους καλούς τους έχεις κοντά σου έτσι ή αλλιώς, κανένα πρόβλημα. Ετσι όμως όπως τά’χουμε κάνει οι υπόλοιποι, δε μας αξίζει Δευτέρα Παρουσία Χριστούλη μου, ούτε καν Τρίτη (και δεκατρείς...).


Δεν ξέρω, μπορεί να έχεις άσσους στο μανίκι σου κι ένα foolproof (κυριολεκτικά, αλεξίμουρλο) business plan αυτή τη φορά. Αυτό που ξέρω πάντως είναι ότι είμαστε το ίδιο τρομαγμένοι για το "μετά", περισσότερο καχύποπτοι και λιγότερο αγαπησιάρηδες για τα "εδώ" και τα "τώρα"... Θα έχεις πολύ δυσκολότερο έργο - έχουμε και τόσες μεθόδους να σε σκοτώσουμε που τι να πρωτοκάνει κανείς...

Δεν ξέρω... Μακάρι την επόμενη φορά να πάνε όλα κατ'ευχήν. Αν και μέχρι να... μας βλέπω να ψοφάμε όλοι χωρίς να έχουμε πάρει μυρωδιά τίποτα. Τι σπατάλη κοσμικής ενέργειας και chance shuffling cards and dealing, ε?!


Μελομακουραμπιέδες overdose already? Η να κεράσω?

(είπε η μικρόνους - και το pc την μούτζωσε εορταστικά, μέσα σε βροχή από γκυ να ξεπηδούν απ'την οθόνη...)

Aphrodite said... in
doncat, post "Ο Βομβιστής των Ναών", 23.12.06